کد خبر 137078
۲۶ دی ۱۳۹۶ - ۰۰:۰۰

فرمانده تیپ 18 الغدیر استان یزد در گفتگو با حیات: «عملیات بیت المقدس2» با وجود شرایط سخت جوی و جغرافیایی به پیروزی رسید

فرمانده تیپ 18 الغدیر استان یزد در گفتگو با حیات:

«عملیات بیت المقدس2» با وجود شرایط سخت جوی و جغرافیایی به پیروزی رسید

عملیات بیت المقدس 2 در دی ماه و در مناطق کوهستانی، شرایط بد جوی و در دمای پایین تر از منفی 10 درجه انجام شد که با تصرف ارتفاع "قمیش" که مهمترین هدف آن بود به پایان رسید.

سردار محمد حسین فیاض، فرمانده تیپ 18 الغدیر یزد در گفتگو با پایگاه اطلاع رسانی حیات به تشریح عملیات بیت المقدس 2 می پردازد و می گوید: تیپ الغدیر یزد در عملیات بیت‌المقدس2 ابتدا به عنوان پشتیبان در منطقه گرده رش حاضر بود، اما بعد به طور مستقیم وارد عملیات شد.   عملیات بیت المقدس 2 در دی ماه و بدترین شرایط جوی و در دمای پایین تر از منفی 10 درجه انجام شد و قرار بود، بعضی ارتفاعات آزاد شود تا دشمن به سمت دشت هدایت شود که البته عملیات با تصرف ارتفاع "قمیش" که مهمترین هدف آن بود، به پایان رسید و ما هر چند در بعضی بخش ها مشکلاتی پیش آمد، عمدتا به اهداف از پیش تعیین شده عملیاتی دست یافتیم.   فیاض که متولد میبد یزد است در مورد شرایط جغرافیایی حاکم بر منطقه عملیاتی بیت المقدس 2، اضافه می کند: در ارتفاعات عملیاتی گاه با شیب 45 درجه مواجه می شدیم، برای فرستادن نیروها به پایین، مجبور بودیم، طنابی در بخش های بالایی ارتفاعات به درخت ها ببندیم و رزمندگان برای این که روی برف و یخ سر نخورند با کمک طناب ها به پایین و دشت بروند. برف گاهی تا بیش از یک متر می رسید و بچه ها با وجود این همه سختی کار خود را انجام می دادند.    وی که درعمده عملیات مثل بانه، فتح المبین، بیت المقدس و آزادی خرمشهر، محرم، والفجر 4، قدس 5 و ... حضور داشته است در مورد مصدومیت های زمان جنگ می گوید: من در بانه از کوه به پایین پرت شدم، در عملیات محرم ترکش به فک من خورد و در والفجر 8 زانوی من مورد اصابت ترکش قرار گرفت، در بیت المقدس  و آزادی خرمشهر، هر دو پایم مجروح شد و در کربلای 8  دو تیر به کتف من اصابت کرد، من در کربلای 5 و بیت المقدس 4 و والفجر 10 از ناحیه ریه شیمیایی شدم.   سردار فیاض برای اولین بار سال 60 که حدود 14 سال و نیم داشته به جبهه رفته است، در مورد علت افزایش درصد جانبازی خود چنین توضیح می دهد: من برای خدا به جبهه رفتم و معتقدم آن هایی که توان حرکت ندارند و ویلچر نشین هستند، جانباز می باشند و به همین دلیل دنبال درصد جانبازی نبوده ام، ولی کمیسیون پزشکی  25 درصد جانبازی داد. تشدید ضایعات باعث افزایش درصد جانبازی من از 25 به 45 شد. در کمیسیون اولیه به خاطر این که مدارک و اسناد پزشکی مصدومیت و مجروحیت در جنگ را از بیمارستان های مختلفی که بستری شده بودم، جمع آوری نکرده بودم، جانباز 25 درصد شیمیایی شناخته شدم ولی بعد از 20 سال که برای درمان تشدید مصدومیت های حاصل از جنگ که باعث شده، توان حرکت در بعضی اعضا مثل: پا و دست با مشکل مواجه شود، مجبور شدم پرونده های پزشکی خود را جمع آوری کنم، کمیسیون پزشکی با بررسی اسناد و مدارک به من 45 درصد از کارافتادگی داد.   رزمنده پاسدار زمان دفاع مقدس که در سوره نیز فرمانده قرارگاه بوده است، در مورد زندگی بعد از جنگ 8 ساله اش می افزاید: سال 67 بعد از شیمیایی شدن ازدواج کردم و در حال حاضر دو فرزند دختر و پسر دارم.   وی با شرح ایثارگری ها و فداکاری های رزمندگان در زمان دفاع مقدس و نیز دفاع از حرم در سوریه تاکید می کند: مهمترین مشکل و مانع بر سر راه پیاده سازی ایثار و از خودگذشتگی در متن جامعه، مسایل اقتصادی و مشکلات خانوادگی است که گاهی باعث می شود، روحیه انسان ها تغییر کند و از بعضی اخلاقیات کمی فاصله بگیرند.   مصاحبه از طاهره ساعدی

برچسب‌ها